Katedra Santa Maria del Fiore

Florencja w pigułce – plan na jeden dzień zwiedzania

W tym wpisie znajdziecie kilka informacji praktycznych na temat zwiedzania Florencji oraz punkty na trasie, których na pewno nie możecie pominąć zwiedzając to miasto.

Historia

Florencja jest stolicą regionu Toskania. Została założona w 59 roku p.n.e przez Juliusza Cezara jako Florentia – kolonia dla byłych żołnierzy. Do dziś można zobaczyć szachownicowy układ miasta pomiędzy katedrą a Piazza Della Signoria. Gdy w połowie XV wieku Florencją zaczął rządzić ród Medyceuszów, miasto przeżywało rozkwit potęgi gospodarczej i kulturalnej. Ród pozostawał u władzy do 1737 roku, by następnie Florencją zawładnęli Habsburgowie. Wchłonięta przez Zjednoczone Państwo Włoskie została jego stolicą w latach 1865-1871. W 1944 roku średniowieczna część miasta została poważnie zniszczone przez armię niemiecką a w 1966 roku powódź zniszczyła poważnie część budynków i dzieł sztuki znajdujących się w pobliżu rzeki.

Czy jeden dzień to nie za mało?

Dużo osób mówi, że jeden dzień to za mało na zwiedzenie Florencji. Według różnych źródeł najlepiej na zwiedzanie tego miasta przeznaczyć minimum 3 dni. Według mnie wszystko zależy od tego, co we Florencji chcemy robić i na czym nam najbardziej zależy. My zwiedzanie planowaliśmy z myślą, że nie będziemy wchodzić do wnętrz obiektów i nie będziemy stać w długich kolejkach do np. do galerii Uffizzi, więc na spokojne przejście miasto jeden dzień nam wystarczy. Zabytki Florencji nie są zbytnio oddalone od centrum, więc łatwo do nich dotrzeć spacerując pieszo po mieście.

Zwiedzanie

Plac katedralny (katedra, dzwonnica i baptysterium)

Idąc w kierunku centrum miasta już z daleka widzimy kopułę Katedry Santa Maria del Fiore.

Kopuła Katedry Santa Maria del Fiore

Sama katedra również nie należy do małych – ma ok. 150 m długości, ok. 40 m szerokości i 90 m wysokości. Ciężko ją jednak zobaczyć w całej okazałości, gdyż jest ze wszystkich stron otoczona kamienicami stojącymi na placu Piazza del Duomo. Myślę, że jeśli stałaby ona na pustym placu porośniętym trawą, tak jak katedra w Pizie, to nie robiłaby takiego wrażenia, bo można byłoby objąć ją z daleka wzrokiem. Tymczasem wchodząc na plac jedną z bocznych uliczek, z tyłu katedry wydaje nam się, że jesteśmy już blisko, a jednak idziemy, idziemy i końca nie widać.

Budowa obecnej katedry została rozpoczęta w XII wieku na miejscu starożytnego kościoła. Katedra została wzniesiona z marmuru pochodzącego z Carrary (biały), Maremmy (czerwony) i Prato (zielony). Celem budowy było pokazanie bogactwa miasta oraz rywalizacja z Pizą i Sieną, o to kto wybuduje największą katedrę. Wyścig zakończył się porażką Sieny, o czym przeczytacie wkrótce w jednym z kolejnych postów 🙂

Fasada katedry w stylu neogotyckim została zbudowano dopiero w XIX w., ponieważ wcześniej jej projekt był krytykowany za przerost zdobień.

Do kompleksu należą również Campanilla (dzwonnica). Budowę w 1334 r. rozpoczął Giotto, po jego śmierci prace kontynuował Andrea Pisano, a ukończył w 1459 r. Francesco Talenti, który zaprojektował wysokie okna w wyższych kondygnacjach.

Baptysterium San Giovanni to najstarszy budynek z kompleksu datowany na XI w. Największą atrakcją są jedne z trzech par drzwi z brązu tzw. „Drzwi raju” nazwane tak przez Michała Anioła. Zostały one zaprojektowane przez Ghilbertiego w XII w. Przedstawione są na nich sceny ze Starego Testamentu.

Kopuła Katedry

Katedra Santa Maria del Fiore

Kopuła katedry zbudowana została na planie ośmiokąta, o rozpiętości ponad 45 metrów, za pomocą innowacyjnych, jak na czasy wczesnego renesansu, technik zaproponowanych przez Brunelleschiego.

Bilety wstępu

Niestety tak jak w innych włoskich miastach, w których byliśmy, nie ma możliwości wejścia do jednego obiektu w kompleksie, np. tylko do baptysterium. Wszędzie sprzedawane są bilety łączone do wszystkich obiektów. Takie bilety kosztują zazwyczaj 10 euro. Nie wystarczy jednak, że zakupimy taki bilet i od razu wejdziemy do środka. Najpierw radzę wam zapoznać się ze szczegółową tabelą godzin wejść, a także zapytać czy sprzedawane bilety nie są czasem na konkretne godziny. Będąc we Florencji tylko jeden dzień, może się trafić, że któryś z obiektów będzie zamknięty lub godziny nie będą nam pasowały. Niestety obiekty otwarte są w bardzo różnych godzinach, co trudno przewidzieć. We Florencji grafik otwarcia kompleksu na Piazza del Duomo zmieniany jest co tydzień.

Kompleks katedralny - hamonogram wejść

Jeśli będziecie we Florencji w niedzielę możecie wejść do katedry lub do któregoś z innych kościołów za darmo w czasie trwania mszy. Przy wejściu musicie zadeklarować się, że wchodzicie na mszę i potem w niej uczestniczyć. Zaraz po zakończeniu lub po komunii możecie się rozejrzeć po kościele i porobić zdjęcia. Większość mszy odprawiana jest w bocznych ołtarzach, zapewne ze względu na małą liczbę wiernych albo w celu uniknięcia zwiedzania przez turystów pod pretekstem uczestnictwa w nabożeństwie. Msze odprawiane są także w dni powszednie.

Po pierwszym zachwycie katedrą z zewnątrz spodziewaliśmy się, że wnętrze również będzie bogato zdobione ale środek jest bardzo skromny i wyważony.

Wnętrze katedry
Wnętrze katedry

Podobno sklepienie kopuły też miało zostać zamalowane, ale na szczęście tak się nie stało i możemy oglądać je do dziś 🙂

Sklepienie katedry

Bazylika Santa Croce (Świętego Krzyża)

Jej budowę rozpoczęto w XIII wieku. We wnętrzu znajdują się grobowce sławnych obywateli miasta: Michała Anioła, Machiavellego, Galileusza i Leonarda Bruniego. Z polskich akcentów znajdziemy tu groby Zofii Zamoyskiej-Czartoryskiej oraz malarza Michała Bogorii Skotnickiego. Przed kościołem, na placu Piazza Santa Croce, stoi również pomnik Dantego.

Bazylika Santa Croce

Kościół Orsanmichele (Orti di San Michele)

Na pierwszy rzut oka wygląda jak jakaś wieża lub pałac stojący w centrum miasta. Obecny kształt budynku pochodzi z XIII w. i jest ozdobiony posągami patronów. Są to współczesne kopie rzeźb Gilbertiego, Verrocchia i Donatella, oryginały znajdują się w muzeach. Wstęp jest darmowy.

Mercato Nuovo (Nowy Rynek)

Główną atrakcją tego XVI-wiecznego rynku jest figura dzika (Il Porcellino). Podobno jeśli włożymy do jego pyska monetę a ta wpadnie do studzienki umieszczonej poniżej, to mamy zapewnione szczęście. Z kolei potarcie jego nosa sprawi, że wrócimy do Florencji.

Z naszych obserwacji wynika również, że monety bardzo szybko znikają w kieszeniach dzieci lokalnej społeczności imigrantów 😉

Piazza della Signora

Na placu znajduje się stary pałac (Palazzo Vecchio) z XIII wieku z wysoką wieżą. Jest to ufortyfikowany gmach, będący w XII-XVI w. siedzibą władz miejskich. Jego nazwa pochodzi od rzeźb stojących na placu oraz na pobliskim portyku Loggia dei Lanzi lub loggia della Signora. Najważniejszą z rzeźb jest Dawid Michała Anioła, kopia oczywiście. W drugim narożniku pałacu stoi fontanna Neptuna zbudowana w XVI w. dla uczczenia morskich zwycięstw księcia Kosmy I.

Pallazzo Pitti

Renesansowy pałac zbudowany został w 1550 roku jako nowa siedziba Medyceuszy. Fasada składa się z bloków kamiennych o nieregularnym froncie.

Palazzo Pitti

Kościół Santa Maria Novella

Gotycki kościół zbudowany między XIII a XIV w. Jego fasada została dobudowana w XV w. Niestety byliśmy tam już dosyć późno i nie widzieliśmy go w całej okazałości.

Kościół Santa Maria Novella

Most złotników (Ponte Vecchio)

Most znajduje się niedaleko Galerii Uffizi i został zbudowany w XIV wieku na rzece Arno. Jest to najstarszy florencki most z kamienia, zbudowany na miejscu drewnianego mostu, który stał w tym miejscu już w czasach starożytnego Rzymu.

Ponte Vecchio

Po drugiej stronie mostu złotników krajobraz staje się bardziej pagórkowaty i musimy przygotować się na wspinaczkę pod górkę. Po tej stronie rzeki Arno mieszczą się ogrody botaniczne: większy ogród Giardino di Boboli, mniejszy ogród Giardino Bardini oraz bezpłatny ogród różany – Giardino delle Rose, z którego możemy oglądać panoramę miasta. Nieopodal znajduje się również ogród irysowy – Giardino dell’Iris.

Wzgórze Michała Anioła (Piazzale Michelangelo)

Żeby obejrzeć panoramę miasta trzeba się udać na wzgórze Michała Anioła (Piazzale Michelangelo). Na środku placu znajduje się kolejna kopia Dawida Michała Anioła. Powyżej tego palcu znajduje się kościółek San Salvatore al Monte, a nad nim nieco powyżej kościół San Miniato al Monte, do którego niestety nie dotarliśmy.

"Dawid" Michała Anioła (kopia)

Na dole poniższego zdjęcia widzimy most Ponte alle Grazie, którym z powrotem udaliśmy się na drugą stronę rzeki. Wyżej znajduje się most złotników z charakterystycznymi kolorowymi dobudówkami. Za nim stoi most Ponte Santa Trinita, a jeszcze dalej Ponte alla Carraia. W 1944 roku wszystkie mosty z wyjątkiem Ponte Vecchio zostały zbombardowane przez Niemców.

Mosty Florencji

Wracając przez most na drugą stronę rzeki warto tez podejść i z bliska zobaczyć wielką synagogę. Można też wejść i zwiedzić ją od środka.

Synagoga

Piazza della Santissima Annunziata ze szpitalem niewiniątek (Ospedale degli Innocenti)

Szpital niewiniątek został zaprojektowany przez Brunelleschiego jako szpital i przytułek dla niechcianych dzieci. Na środku placu stoi XVII-wieczny pomnik konny Ferdynanda I. My akurat trafiliśmy na dzień handlowy na placu, więc za bardzo nie mogliśmy się po nim rozejrzeć.

Piazza della Santissima Annunziata

Pierwsze i ostatnie zdjęcie w tym poście zostało zrobione z tego samego miejsca 😉 Obeszliśmy więc wszystkie najważniejsze obiekty znajdujące się po obu stronach rzeki.

Jak wam się podobało we Florencji? Byliście już czy macie w planach ją odwiedzić?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *